Stanowisko PZŁ wobec polowań w czasie epidemii COVID-19

Polski Związek Łowiecki stoi na stanowisku, iż w dobie panującej epidemii choroby COVID-19, myśliwi nadal mogą polować indywidualnie i wykonywać odstrzały sanitarne.

Co się stanie jak przestaniemy polować?

Polski Związek Łowiecki od samego początku jest przekonany, iż podejmując działania mające na celu zapobieganie rozpowszechnianiu się wirusa COVID-19 nie wolno zapominać o innym równie istotnym i groźnym w swych skutkach zagrożeniu jakim jest ASF. Brak działań hamujących rozprzestrzenianie się ASF będzie skutkowało wyniszczaniem hodowli trzody chlewnej w Polsce. Brak realizacji gospodarki łowieckiej wręcz zrujnuje polskie rolnictwo powodując powstawanie coraz to liczniejszych szkód łowieckich oraz występowanie coraz to nowych ognisk ASF na terenie całego kraju.

Co więcej zaniechanie działań ustawowych dotyczących gospodarowania zwierzyną, która stanowi mienie Skarbu Państwa, może doprowadzić do zagrożenia dla populacji niektórych gatunków łownych.

Dlaczego polujemy w czasach epidemii?

Pamiętać należy, iż koła łowieckie prowadządziałalność gospodarczą. Zgodnie z art. 35 ust. 2 ustawy Prawo łowieckie oraz § 23 ust. 2, § 18 ust. 2 Statutu Polskiego Związku Łowieckiego koła łowieckie mogą prowadzić działalność gospodarczą, rolniczą czy też edukacyjną. Działalność gospodarcza jaką prowadzą koła łowieckie opiera się przede wszystkim na gospodarowaniu zwierzyną łowną co oznacza wykonywanie odstrzałów, a to z kolei wpisuje się w enumeratywnie wskazane w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 20 marca 2020 roku wyjątki od obowiązku powstrzymywania się przez obywateli od wychodzenia z domów.

Kolejnym aspektem o jakim należy pamiętać jest bezpieczeństwo powszechne do którego zapewnienia na podstawie art. 5 Konstytucji RPzobowiązane jest państwo. Państwo obowiązek ten może wykonywać i wykonuje we współpracy z Polskim Związkiem Łowieckim czyli myśliwymi zrzeszonymi w Polskim Związku Łowieckim. W tym znaczeniu brak ciągłości działań w walce z ASF stanowić będzie bezpośrednie zagrożenie dla bezpieczeństwa powszechnego. Należy pamiętać, iż obowiązek dotyczący bezpieczeństwa powszechnego dotyczy również działań mający na celu zapewnienie bezpieczeństwa powszechnego w przyszłości.

Zgodnie z art. 47a ust. 1 ustawy o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (tj. Dz. U. 2018 r. poz. 1967) odstrzał sanitarny przeprowadza Polski Związek Łowiecki.

Zgodnie z art. 47b ust. 1. ustawy o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (tj. Dz. U. 2018 r. poz. 1967 – dalej u.o.z.z.) W przypadku gdy odstrzał sanitarny zwierząt został nakazany w przepisach wydanych na podstawie art. 45 ust. 1 pkt 8art. 46 ust. 3 pkt 8 albo art. 47 ust. 1, Polski Związek Łowiecki, na wniosek powiatowego lekarza weterynarii, wyznacza poszczególnym dzierżawcom lub zarządcom obwodów łowieckich do wykonania odstrzału sanitarnego osoby posiadające uprawnienia do wykonywania polowania.

Zgodnie zaś z art. 1 ust. 3 lit. a ustawy (u.o.z.z.) określa zasady zwalczania chorób zakaźnych zwierząt, w tym chorób odzwierzęcych. W art. 2 pkt. 21 u.o.z.z. wprowadzono definicję chorób zakaźnych zwierząt, przez co rozumie się wywołane przez biologiczne czynniki chorobotwórcze choroby zwierząt, które ze względu na sposób powstania lub szerzenia się stanowią zagrożenie dla zdrowia zwierząt lub ludzi. Zgodnie z art. 2 pkt. 21 lit. a u.o.z.z. chorobami odzwierzęcymi są choroby zakaźne zwierząt lub zakażenia, które w sposób naturalny mogą być pośrednio lub bezpośrednio przenoszone między zwierzętami a ludźmi. Natomiast w pkt 21b tego przepisu określone zostały odzwierzęce czynniki chorobotwórcze takie jak – bakteria, wirusy, pasożyty, grzyby lub inne czynniki biologiczne, mogące wywoływać choroby odzwierzęce

Myśliwi są jedyną grupą społeczną posiadającą wiedzę, umiejętności oraz środki umożliwiające skuteczną walkę z ASF a wprowadzane obecnie regulacje prawne nie uchylają stosowania ustawy o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt.